Informacje
Powszechnie uważa się, ze rozbicie dzielnicowe rozpoczęło się w roku 1138.
Nie jest to prawda, był to proces długotrwały, postępujący już od panowania Bolesława Śmiałego. W roku 1138 fakt ten został jedynie potwierdzony dokumentem państwowym, jakim był tzw. Testament Krzywoustego.Testament ten wprowadzał zasadę senioratu znaną i już stosowaną w tej części Europy. Polegała ona na podzieleniu kraju na dzielnice, które z założenia miały mieć nienaruszalne granice. Jedna z dzielnic, nazywana dzielnicą senioralną miała należeć do najstarszego członka (niekoniecznie syna) z rodu. Pierwszym seniorem był Władysław Wygnaniec, jednak wypędzili go jego bracia. Kolejno po nim panowali Bolesław Kędzierzawy i Mieszko Stary. Po Mieszku, który otrzymał w spadku Wielkopolskę panowanie rozpoczął Kazimierz Sprawiedliwy. Jego panowanie to złamanie zasady senioratu- objął on władzę nie będąc najstarszym z rodu. Paradoksalnie, działania podjęte przez Krzywoustego miały nie dopuścić do rozbicia królestwa na małe państewka, które łączą tylko przodkowie i Kościół. Stan taki jednak trwał aż do roku 1295 kiedy Polska znów miała króla- Przemysła II.